زندگی دونفره بابایی و حامی

به دلخوشی های كوچكم خنده ام می گیرد! اما شما را به خدا هیچ وقت به دلخوشی های كوچك كسی نخندید...!!!

حامی جان : جرأت کن راست و حقیقی باش..... جرأت کن زشت باشی! اگر موسیقی بد را دوست داری، رک و راست بگو.... خود را همان که هستی نشان بده..... درست مثل این عکس واقعی بخند.....مانند بعضیها نباش....امیدوارم یاد نگیری....مانندشان نشوی.... اینان باید بزک تهوع انگیز دوروئی و دو پهلویی را از چهره روح خود بزدایند، با آب فراوان بشویند...     ...

ا    انقدر اون روز شاد بودی و میخندیدی که دلم نیومد عکساتو نذارم بابایی..... ...

حامی من :    از دست دادن هر انسانی که دوستش می داشتم آزاردهنده بود .گرچه اکنون متقاعد شده ام که هیچکس کسی را از دست نمی دهد زیرا هیچکس مالک کسی نیست.... این تجربه واقعی آزادی است : داشتن مهمترین چیزهای عالم بی آنکه صاحبشان باشی..!دوستشان داشته باش تا بی نهایت اما در نهایت همه چیز به عهده خود انهاست ...توفقط به احساس خودت بچسب...ما مسوول خودمان هستیم نه احساسات دیگران.... پسرم اگر اینهارا درک کنی به سعادت و منتهای عشق میرسی.... ...

ماهى تا موقعى كه دهانش بسته باشد ،كسى نمى تواند آن را صيد كند ، رازهايت را فاش نكن ، بعضى ها در آرزوى صيد يك اشتباه در انتظار نشسته اند...! .

من یک عذرخواهی به "خودم" بدهکارم !!! برای اینکه احساساتی بودم برای اینکه یک رو بودم ، برای اینکه غرورم را شکستم ، ... برای اینکه ساده بودم ... برای اینکه انسان بودم ... من رو ببخش...خودم...

وقتی ما آمدیم اتفاق، اتفاق افتاده بود! حال هرکس به سلیقه خود چیزی می گوید و در تاریکی گم می شود...