زندگی دونفره بابایی و حامی

"گاهی اوقات باید برای خودت قهرمان باشی و خودت را نجات بدهی."

چه فرقی دارد ، پشت میله ها باشی ، یا در خیابان های شهر درحال قدم زدن ، وقتی که آرزوهایت ، در حبس باشند ... بـایدکسی باشد که هروقت بار تنهاییت سنگین شد هر وقت کمر کلماتت شکست هر وقت طاقت سکوتت تمام شد هر وقت کم آوردی هر وقت سهمت از بغض بیشتر از توانت شد بیاید بنشیند مقابل چشمهایت و تو زل بزنی به خودت که جاری شده ای میان چشمهایش و تو یک جا... تمام دلتنگیت را... تمام خستگیهایت را...و تمام بغضت را... و تمام خودت را به او تکیه دهی باید کسی باشد..... منتظرم ...چشم دوخته ام تا بیابد.... علی رضا     ...

مقابل تقدير خدا مثل كودكى باش كه وقتى او رابه هوا مياندازند ميخندد چون ايمان دارد كه او را خواهند گرفت...

امید بخش مهم از زندگی است،زیرا باعث میشود که حال حاضر کمتر دشوار به نظر برسد و به تو توان تحمل کردن را میدهد........اگر باور داشته باشی که فردا بهتر خواهد بود،سختی امروز را تحمل خواهی کرد...." به همین امید است که سختی این روزها را تحمل میکنم....به امید فرداهای بهتر....    (( دعای دسته جمعی هفته )) خدایا قدرت ما را دو چندان کن نه در بازوانمان بلکه قلبمان را قدرتی بخش تا ناملایمات زندگی را آسان تر تحمل کنیم تا بدانیم عشق چیست و چگونه عشق بورزیم خدایا قدرتمان را افزونی بخش نه چشم هایمان را و نه زبانمان را تا بدانم کیستیم و چیستیم تا از دوش ناتوانی باری را بر گیریم تا دست سردی را گرمی بخشیم تا دردمندی را آسوده سازیم خدایا قدرت...

هر روز صبح وقتی چشمانم را باز مینکم به خودم می گویم: قدرت آن را دارم که روزم را شاد یا غمگین بسازم، حق انتخاب با من است.................... به یاد دا شته باش ، امروز از دیروز مسن تر شدی و از فردا جوان تری ........ اگر تنها یک لحظه برای رسیدن به رویاهایت باشد ، ... آن لحظه امروز است............ دیروز گذشت ....... فردا هنوز نیامده است....... فقط همین امروز را داری ، پس شاد باش... ...

گاهی دلت گرفته   نمی دانی باید دردت را   به که گویی   که بشنود و نشنیده بگیرد... ...

این روزها دقیقه هایم تنها به تماشای عکسی از تو می گذرند  که در آن معصومانه ترین لبخند ها را بر لب داری  و مرا در مواجهه با چشمان بی مثالت  که خیره به ناکجا مانده اند  هر لحظه...  عاشق تر می کند  زندگی ات را بکن حامی من!  آرزوهای خودت را داشته باش  تو باشی یا نباشی، همیشه اینجایی  نزدیکتر از نفس... در تپش های قلب یک پدر اگر خوشبخت باشی دیگر چه فرقی می کند کجای جهان ایستاده باشی ؟.....   ...

لنگه های چوبی در حیاطمان گرچه کهنه اند و جیرجیر میکنند ، اما محکمند، خوش به حالشان که لنگه ی همند...اما افسوس که  زندگیه من ...

نه تو مي ماني و نه اندوه و نه هيچيك از مردم اين آبادي... به حباب نگران لب يك رود قسم، و به كوتاهي آن لحظه شادي كه گذشت، غصه هم مي گذرد، آنچناني كه فقط خاطره اي خواهد ماند لحظه ها عريانند. به تن لحظه خود، جامه اندوه مپوشان هرگز... ...