زندگی دونفره بابایی و حامی

حامی جان....فقط کسانی که زیاد گریه کرده اند می توانند ارزش زیبایی های زندگی را درک کنند و از ته دل بخندند.گریه کردن آسان است ،اما خندیدن بسیار سخت.این حقیقت را خیلی زود می فهمی...

خداوند بی نهایت است ولامکان و لازمان...اما به قدر فهم تو کوچک میشود وبه قدر نیاز تو فرود میاید و  به قدر ا رزوها ی تو گسترده میشود وبه قدر ا یما ن تو کارگشا... یتیمان را پدر میشود وناامیدان را امید میشود ..گم گشتگان را اراده میشود ودر تاریکی ماندگان را نور.. محتاجان به عشق  را عشق ....                        خداوند همه چیز میشود و همه کس.. .  به شرط اعتقاد..به شرط پاکی دل و به شرط طهارت روح.... بشویید قلبهایتان را از هر احساس ناروا و مغزهایتان را از هر اندیشه خلاف و زبان هایتان را از هر ...

اینگونه نگاه کنید ... مرد را به عقلش نه به ثروتش زن را به وفایش نه به جمالش دوست را به محبتش نه به کلامش عاشق را به صبرش نه به ادعایش ... مال را به برکتش نه به مقدارش خانه را به آرامشش نه به اندازه اش اتومبیل را به کارائیش نه به مدلش غذا را به کیفیتش نه به کمیتش درس را به استادش نه به سختیش دانشمند را به علمش نه به مدرکش مدیر را به عملکردش نه به جایگاهش نویسنده را به باورهایش نه به تعداد کتابهایش شخص را به انسانیتش نه به ظاهرش دل را به پاکیش نه به صاحبش جسم را به سلامتش نه به لاغریش سخنان را به عمق معنایش نه به گوینده اش... ...

شاد باش نه یک روز بلکه هزاران سال   بگذار آوازه شاد بودنت چنان   در شهر بپیچد که   رو سیاه شوند آنان که بر سر غمگین کردنت شرط بسته بودند... ...

تو دوووونسته بودی ، چه خـــوش‌ باورم من . . . !